Wysokoparametrowe kotły wodne oraz parowe, także na parę przegrzaną.
Ze względu na wysokie dostępne moce oraz szeroki zakres regulacji kotły elektrodowe doskonale sprawdzają się jako urządzenia wspierające stabilizację sieci energetycznych. Mogą być wykorzystywane do odbioru nadwyżek energii z OZE, a także jako alternatywne źródło ciepła wobec kotłów opalanych paliwami węglowodorowymi — szczególnie w okresach, gdy koszt energii elektrycznej jest niższy niż koszt gazu lub oleju.
Kotły elektrodowe znajdują również zastosowanie jako źródła rezerwowo-szczytowe w ciepłowniach i elektrociepłowniach. Przy przekroczeniu zużycia 20 MW energii pierwotnej, zakłady przemysłowe są zobowiązane do wdrożenia systemu handlu emisjami – kocioł elektrodowy może zapewnić wyższą produkcję ciepła jednocześnie unikając tego obowiązku.
Standardowy zakres dostępnych mocy wynosi od 10 do 60 MW. Istnieje również możliwość indywidualnego wykonania kotła o wyższej mocy, nawet do 90 MW. Dostępne są także kotły o mocy poniżej 10 MW, jednak stanowią one rozwiązania niszowe. Przy mniejszych mocach zazwyczaj bardziej opłacalne jest zastosowanie kotłów elektrycznych oporowych.
Dostępne jest każde zasilanie z zakresu 6- 24 kV. Dla mniejszych jednostek poniżej 10 MW mogą być jednak pewne ograniczenia maksymalnego napięcia do ok. 10 kV.
Wymagania dotyczące pomieszczenia kotłowni oraz kwalifikacji operatorów kotłowych są zasadniczo takie same jak w przypadku tradycyjnych kotłów opalanych paliwami spalanymi. Nie występują szczególne, podwyższone wymagania eksploatacyjne wynikające z samego zastosowania technologii elektrodowej. Część elektryczna związana z przyłączeniem kotła do instalacji średniego napięcia jest zabudowana w fabrycznej klatce izolacyjnej. Dzięki temu ograniczona jest konieczność stosowania dodatkowych rozwiązań zabezpieczających po stronie pomieszczenia kotłowni, typowych dla niezabudowanych urządzeń średniego napięcia.
Kocioł elektrodowy jest urządzeniem bezemisyjnym w miejscu eksploatacji, osiągającym sprawność na poziomie powyżej 99%. Ciepło wytwarzane przez kocioł elektrodowy może być traktowane jako energia odnawialna, jeżeli urządzenie jest zasilane energią elektryczną pochodzącą z OZE. W przypadku zasilania z sieci elektroenergetycznej udział energii odnawialnej w produkowanym cieple odpowiada udziałowi energii z OZE w miksie energii elektrycznej dostarczanej z sieci. Oznacza to, że taki sam procent energii cieplnej wytworzonej przez kocioł może zostać zakwalifikowany jako energia pochodząca ze źródeł odnawialnych.
Różnice w kosztach CAPEX i OPEX pomiędzy oboma rozwiązaniami mogą być procentowo mniejsze w przypadku kotłów parowych w porównaniu do wodnych. Różnice będą jednak nadal znaczące na korzyść kotłów elektrycznych. Sprawność dla obu rozwiązań jest taka sama powyżej 99%.
Zależnie od konstrukcji kotła – w kotłach z elektrodą o pełnym zanurzeniu będzie większa asymetria obciążenia pomiędzy fazami zasilania niż w kotłach z poduszką gazową. W obu jednak przypadkach asymetria nie jest znacznym problemem.
Tak, ze względu na konieczność odsalania i tym samym uzupełniania zładu w obiegu kotła jeśli chcemy zmienić parametry przewodności wody w kotle. Przewodność ma bezpośredni wpływ na moc kotła i jeśli chcemy zmienić np. temperaturę wody na zasilaniu z kotła to musimy także skorygować przewodność.
Do obiegu kotła musi być doprowadzona woda o parametrach zbliżonych do tych jakie są wymagane dla tradycyjnych kotłów: odpowiednio wysokie pH, odgazowana itp.. Przygotowanie wody więc nie różni się od tego jak w klasycznych układach. Korekta chemiczna pod kątem przewodności odbywa się już w zamkniętym obiegu kotła przy użyciu systemu dozowania producenta kotła.
Jest to najbardziej zalecane rozwiązanie ale nie musi być konieczne. Istnieje wiele różnych sposobów zasilania kotła elektrodowego i duża część z nich nie wymaga stosowania transformatora separacyjnego.